Wanneer macht geen grenzen meer kent
We noemen het vooruitgang, maar wat we zien is moreel verval. De wereld beweegt zich niet richting meer samenwerking of menselijkheid, maar richting hard nationalisme, schaamteloos eigenbelang en leiders die zich gedragen alsof regels er alleen zijn voor anderen. Soevereiniteit is geen principe meer, maar een instrument — bruikbaar zolang het uitkomt.
In Europa marcheren populisten vrijwel ongehinderd richting het centrum van de macht. Verbinding is ingeruild voor wij-zij-denken. Solidariteit wordt weggezet als zwakte. Politiek, ooit bedoeld om samenlevingen bijeen te houden, fungeert steeds vaker als breekijzer dat verdeeldheid verdiept. Wie het hardst schreeuwt, wint. Wie nuance zoekt, verliest.
